Itako/Itaca (Lluís Llach)

vi povas legi pri Lluís Llach en Vikipedio.

Kataluna suverenismo antaŭeniras

Post la balotado de la 25 de novembro por elekti la konsiston de la Kataluna Parlamento (vidu grafike per informo de La Vanguardia), konfirmiĝas  la antaŭeniro de la suverenismo.

 Ni klarigas sinteze:

Sidlokoj de la Kataluna Parlamento: 135
Sidlokoj ekokupataj de partioj favoraj al referendumo por demandi al civitanaro:  87 (CiU, ERC, ICV, CUP)
Sidlokoj ekokupataj de la sendependismaj partioj: 74 (CiU, ERC, CUP)
Sidlokoj ekokupataj de partioj kontraŭaj al sendependismo: 48 (PSC, PP, C's)

Difinon de la partioj vi trovos per la ligoj, ĉe la dekstra kolumno >>

Kampanja video de Popol-Unueca Kandidataro

#hovolemtot (= ni volas ĉion) Esperanta traduko de la teksteroj: Ni volas ĉion - ĉion - popolo - servoj - publikaj - ni disdonu - laboron - riĉecon - teron - aeron - energion - posedaĵojn - ni estas - landoj - katalunaj - ŝuldo - bankoj - ni ne pagos - estas la horo - de l'popolo - (pri tio) - ni volas - ĉion - sendependecon - tutan

Enketo pri la venonta balotado

Enketo de la ĵurnalo La Vanguardia pri la intencoj de la katalunoj pri la balotado okazonta la 25an de novembro.
Teksto de la demando: kiun partion vi voĉdonos en la balotado por la venonta Parlamento de Katalunio?
Enketo okazigita dum novembro 2012. En kursivo parlamentaj sidlokoj gajnitaj en 2010.
Difinoj pri la diversaj partioj vi povos legi tra la retligoj, ĉe la dekstra kolumno.
Mallongigoj:
CiU = Convergència i Unió; PSC = Partit dels Socialistes de Catalunya; PP = Partido Popular; ERC = Esquerra Republicana de Catalunya; ICV-EUiA = Iniciativa per Catalunya Verds-Esquerra Unida i Alternativa; C's = Ciutadans; SI = Solidaritat per la Independència.

Vidu ankau: Pri kio vere temas la voĉdonado en Katalunio

La (lasta) kataluna registaro de 1936

Prezidento: Josep Tarradelles (ERC)
Financoj:    "             "
Kulturo: Ventura Gassol (ERC)
Interna Sekureco: Artemi Aiguader (ERC)
Ekonomio: Joan P. Fàbregas (CNT)
Provizoj: Joan J. Domènech (CNT)
Sano  kaj Socia Asisto: Antoni Garcia Birlán (CNT)
Publikaj Servoj: Joan Comorera (PSUC)
Laboro kaj Publikaj Konstruoj: Miquel Valdés (PSUC)
Agrokulturo: Josep Calvet (Rabassaires)
Justeco kaj  Juro: Andreu Nin (POUM)
Defendo: Díaz Sandino (Militisto)
Sen specifa tasko: Rafael Closas (Acció Catalana)
    

6a de oktobro de 1934

La tiama prezidento de Katalunio, Lluís Companys, proklamas la Katalunan Ŝtaton kadre de la Hispana Federacia Respubliko. El tio originis la Okazaĵoj de la Sesa de Oktobro, kiuj finiĝis per la aresto, enprizonigo, juĝado kaj kondamno al la generalitata registaro.

La 11a de septembro tra la historio

  878 - Hispana Marko: Guifré el Pilós (Vilfredo la Harulo) estas nomumita grafo de Barcelono, Girono, Osona kaj Besalú.
1229 - Jaume la 1a kaj sia soladataro elŝipiĝas en Majorko. Sekvatage stariĝas la Batalo de Portopí.
1714 - Barcelono: post 14-monata sieĝo, la armeo de la burbonoj ekprenas la urbon, Milito de Sukcedo.
1901 - Barcelono: unua homkoncentriĝo por celebri la 11an de Septembro, antaŭ la monumento de Rafel de Casanoves. 34 homoj estis arestitaj.
1931 - Oni eldonas la unuan numeron de la revuo Estat Català (Kataluna Ŝtato).
1938 - Lasta celebrado de la 11a de Septembro dum la epoko de la Respublikana Generalitato. La prezidentoj de Hispanio, Juan Negrín, kaj de Katalunio, Lluís companys, floromaĝas la monumenton memore al Rafel de Casanova.
1976 - Sant Boi de Llobregat: unua permesata celebrado de la dato. Ĝi estis kunvokata de la Assamblea de Catalunya (Asembleo de Katalunio).
1977 - Barcelono: okaze de la datreveno, manifestiĝas surstrate pli ol miliono da homoj sub la slogano Llibertat, Amnistia i Estatut d'Autonomia (Libereco, Amnesto kaj Statuto de Aŭtonomeco), kadre de la tiel nomata Transición Democràtica (hispania demokratiĝproceso).
1995 - Terra Lliure (Libera Tero) anoncas sian malfondiĝon.
2002 - La retejo de la Generalitat de Catalunya (kataluna aŭtonoma registaro) adoptas la domajnon .net
2002 - Barcelono: Lluís Maria Xirinacs, dum politika strataranĝo disvolvas polemikan diskurson asertante: "Gandhi diris ke la ne-perfortemulo ne povas neŭtrale trakti la du flankojn en iu perforta konflikto: la agresanto estas la malamiko kaj la agresato estas la amiko, eĉ se tiu lasta ankaŭ uzas perforton. Dum mia tuta vivo mi pledis por la ne-perforto sed hodiaŭ, ĉi tie, mi deklaras laŭtvoĉe, spite ĉu min aŭdas policisto kaj juĝisto, ke mi estas malamiko de la hispana ŝtato kaj amiko de ETA kaj de Batasuna.". Tri jarojn poste li estis arestita kaj malliberigita.
2012 - Barcelono: celebriĝas amasega manifestacio organizita de la Assamblea Nacional Catalana (Kataluna Nacia Asembleo) por memori pri la 11a de septembro de 1714 kaj por peti la sendependecon. La nombro de partoprenantoj atingis 2.000.000 laŭ la ANC kaj 600.000 laŭ la policservo.

Catalonia next state in Europe 2014

Sendependiĝoj: nova defio

Iñaki Gabilondo (ĵurnalisto) starigas publikan debaton:

Alvoko al la internacia komunumo

Komplementa informado en Esperanto* bloc

David de Ugarte prelegas en Madrido pri la lingvo

Reaktivado de la Sendependa Retpubliko de Rúbies

Post longa tempo iom forgesita en virtuala ŝranko, mi nun denove verkas por mia plej utopia blogo. La Sendependa Retpubliko de Rúbies, kiu pretendas harmonii kun la novaj movadoj por plibonigi nian socion, proponante ideojn kaj praktikajn iniciatojn.
En la blogo mi rakontos pri Rúbies kaj publikigos pliajn fotojn, esperante ke la SRR baldaŭ allogos aliajn frenezulojn ;)

La sinergio de la esperantistaro surprizas en The Economist

Esperanto en The Economist

mardo 20a de Marto 2012 je 21:44

aldoni al plej ŝatataj modifi tiun ĉi artikolon viŝi

The Economist en sia reta versio havas sekcion nomata The big question. Ĉifoje ĝi demandis al legantoj Wich is the best language to learn? (kiu estas la plej lerninda lingvo?). Esperanto staras en dua pozicio! (ĝis nun sed estas ŝanco atingi la unuan)

The eco

Teologio de la papilio (postkonduko kaj konkludo)

Dio ekzistas se ni ĝin kredas, Dio ne ekzistas se ni ne kredas ĝin, tial Dio povas havi milionojn da malsamaj aspektoj kaj ekzistokialoj, same kiel ekzistas milionoj da homoj, t.e., milionoj da cerboj kapablaj krei diojn.
La samaj cerboj kiuj povas kredi ke sia dio estas la dio de la aliaj, kvankam neniu cerbo de unuopulo povas koncepti la ideon dio de alia cerbo. Kaj la dio memkreata de iu ajn unuopulo devas morti kaj renaskiĝi konstante por adaptiĝi al la progreso de la cerbo laŭ ricevado de informoj.
Tial sanktaj skribaĵoj povas ricevi sennombrajn interpretojn, laŭ la socia evoluo, dum dikredantoj montras malsamajn kondutmanierojn por speguli la cerban evoluon.
Ni ne bezonas la realan dion  sed la komunan dion. Kredo en reala dio igus tute malbezona kiun ajn religion, ĉar rekta kontakto kun dio solvus ĉiun eblan problemon al unuopulo.
Komuna dio signifas komuna intereso kaj, sekve, komunaj akcepto kaj protekto. Sed komuna dio implicas bremsadon aŭ malrapidigon de la propra mensevoluo rilate al la koncepto dio pro tio ke, biciklo kun du homoj nepre marŝas pli malrapide ol biciklo kun unu sola homo.
Ĉiuokaze endas kompreni la neatingeblon de Dio ĉar, se ni malaperigas ĉiujn homajn informojn pri ĝi, restos eĉ ne spuro pri ĝi kaj ni estos devigataj agi kiel niaj prahistoriaj prauloj, interpretante la universon laŭ nia malgranda cerbokapablo, kaj ni ripetus la kreadon de religioj, plejverŝajne tre malsamaj al la nunaj, pro la papilia efekto.
Facila kaj ilustra eksperimento estas la komparado de pastra aŭ eklezia teksto de (ekzemple)antaŭ cent jaroj kun nuntempa teksto. Eĉ dikredantoj konstatos ke Dio ŝanĝiĝas kiam homo ŝanĝiĝas. Tiel estas ĉiam.
Konstante ŝanĝiĝanta dio estas neatingebla dio...krom se ni estas dio, kompreneble.

Teologio de la papilio (parto 1, teoria enkonduko sub senkonduko)

La aŭtoro de la dimensio nekonata donis instruojn al la komisiono pri aferoj de la kongreso por konstati la avantaĝon de iu republikigo de la novaĵoj en la loka ĵurnalo por infanoj el la tuta mondo.
Tamen, iu el la legantoj ne deziris konstati la eventojn kiuj estis okazontaj en la urbo kaj tuj pensis pri ŝanĝoj en sia pensmaniero aŭ sia sinteno rilate al la homoj kiuj antaŭe agis en simila maniero.
Tio estis la rezulto de konektado inter malsamaj ideoj alvenantaj en sian kapon post la liberiĝo el la tabuoj sociaj.
La problemo rilate al vortkreado senorda estas nur la interna enhavo kaj la senco de la ideo, ĉu interna aŭ malinterna, sed la ideo en si mem povas esti la eksplodilo kiu renversos ĉiujn konatajn konceptojn pri komunikado, same aŭ simile al la revolucio ekigata de la interreta revolucio.
Ja multaj homoj antaŭe vantis al si la inventon, sed nur je unuopa kaj mema skalo eblas paroli pri plena revolucio je unuopa mensa nivelo, tiel ke, ŝanĝo en la cerba strukturo kondukas al esenca ŝanĝo de la individua vivstilo  kaj vivmaniero, verŝajne sub la influo de la papilia efekto laŭ kiu, eĉ plej eta ŝanĝo implikas la rekreadon de la tuta universo. Eĉ se ne la tuta universo por la tuta homaro, jes por ĉiu individuo aparte, kaj la rezulto fina taŭgas por ĉiu homo kaj kazo.
Ĉar ne estas esenca diferenco inter cerbaj procezoj kaj pragmaj praktikoj  -ili estas kvazaŭ inter-spekulado- ne eblas diferencigi inter realo intima kaj realo universa. Faktoj konfirmas kredojn kaj kredoj konfirmas faktojn.
Je ĉiu pensaĵo ĉio naskiĝas denove, kun tre similaj karakterizoj rilate al pasintaj faktoj sed ĉiam kun aldonaĵoj kiuj neniam antaŭe ekzistis aŭ montriĝis.
Tiel montras ankaŭ la moderna fiziko, laŭ kiu simpla observado modifas esence la observaĵon. Tiel konstatite, ni ĉiam kredas koni la nekonataĵon.

Pensu globe, agu loke

En Katalunio ekas kampanjo por defendi la publikajn transportojn, via subteno estas bonvena! Hodiaŭ ĉe ni, hodiaŭ ĉe vi...

Subtenu per la Fejsbukpaĝo http://www.facebook.com/events/279776675417900/

La vernontan 1an de februaro la trajnlinio La Pobla estos pli reduktita ol iam ajn en ĝia historio: La Generalitat (kataluna registaro) draste malpliigos ĝin anstataŭ  raciigi la servon.

-La platformo Promoció del Transport Públic (PTP), rifuzas la malpliigon de la trajnservo: de 3 al 1 inter La Pobla kaj Lleida kaj de 8 al 4 inter Balaguer kaj Lleida. Ŝanĝo kiu efektiviĝos ekde la 1a de februaro.
-La Generalitat estas la nura respondeculo pri la malalta nombro de pasaĝeroj de tiu linio, kaj ne decas ke la loĝantaro de Lleida, Noguera kaj Pallars rezultu damaĝitaj pro la mallertaĵoj de la registaro. Ĉu por tio oni depostulis al la ŝtato ke ĝi transdonu al La Generalitat la trajnojn kaj la fervojajn strukturojn? Ĉu por fermi liniojn?
-Historio demonstras ke la perdo de trajnvojaĝantoj en iĝas kompensita per pliiĝo de busvojaĝantoj: La publika transporto de Lleida-regiono perdos multajn ŝancoj esti efika.

PTP manifestas:
1-La trajnlinio de La Pobla estas servo multe pli ekonomie efika ol kelkaj aliaj servoj, kiel ekzemple la fluĝhaveno de Lleida. Kaj ĉi lasta ricevas multe pli da institucia subteno.
2-La linio Lleida-La Pobla transportas ĉiutage la saman nombron de pasaĝeroj kiel la kuglotrajno (Avant) inter Coruña, Santiago kaj Ourense (Galegio)
3-La interurbaj buslinioj estas malpli kostaj sed ili kaptas malpli da pasaĝeroj. La anoncita malpliigo de trajnoj implikas  malplibonigi la publikan transporton de Noguera kaj Pallars.
4-Ni memoru: malpliigi la trajnan servproponon de Pobla kondukos al malpliigo de trajnvojaĝantoj kiu tre pene oni restarigos iam poste.
5-La malpliigo de la servpropono ne signifas transperiodo en kiu oni preparas plibonigon de la linio. Temas pri politika decido kiu altigos la pasaĝerkostojn, rezulto kiu fakte kontraŭas la argumenton por fermi trajnliniojn.
6-La perdo de servoj estas tre misproporcia kompare kun la celata monŝparado.
7-La subuzado de la trajno de La Pobla estas sekvo de misorganizado flanke de La Generalitat kaj tute ne kulpas  la loĝantaro de Lleida, Noguera kaj Pallars.
8-Ekspluati la linion per unu sola trajno malpliigas la fidindecon de la linio kaj la responkapablon okaze de neatenditaj problemoj.
9-La Generalitat ne plenumis sian devon al Lleida rilate al Plano pri Transporto de Pasaĝeroj por la jaroj 2008-2012.
10-Se la loka loĝantaro en sinmobilizas, la rezulto povus signifi, post mallonga tempo, la perdon de ĉiuj servoj de la linio de La Pobla kaj komplementaj trajnoj. Servoj kiuj povus esti kontentige ekspluatataj post diligenta planado.

Lleida, 24a de januaro 2012

Ĉi teksto estas resumo el la katalunlingva originalo

(intervjuo, 3a parto) Esperanto jam plenumis sian ĉefcelon

Kiel vi antaŭvidas la estonton de Esperanto?
La estonto multe dependas de diversaj cirkonstancoj...sed mi estas optimisma. Ĝi kreskas  kaj disvastiĝas. Interreto estas kvazaŭ plilaŭtigilo por la  lingvo, la ideoj kaj la filozofio de Esperanto. Ankaŭ la Muzeo estas novaĵo...multaj pordoj malfermiĝas.

Ĉu ankaŭ mondskale?
En ĉiu lando ĝi malsame evoluas. UNESKO dufoje (en 1954 kaj en 1985) publikigis deklaron favore al enkonduko de Esperanto en la landajn eduksistemojn sed neniu registaro plenumis la peton.
Laŭlonge de la historio, Esperanto estis persekutata de Hitler kaj de Stalin, ĝi estis registare helpata en Ĉinio kelkajn jarojn. Ĉi tie la Generalitat (kataluna registaro), dum la periodo antaŭmilita, planis ĝin enkonduki kiel lernobjekton en lernejoj. Ĉio dependas de loko kaj politika situacio.
Alia ekzemplo estas Brazilo. En Brazilo Esperanto estas subtenata kaj propagandita de la sekvantoj de spiritismo, religio tre populara en la lando. Sed tio havas malavantaĝon  ĉar multaj homoj nekonantaj Esperanton povas kredi ke temas pri spiritismaĵo. Lasttempe alvenis informo laŭ kiu la ministro pri edukado deziras enkonduki la lingvon en la landan eduksistemon.

Ĉu vi kredas tion ebla ankaŭ por Katalunio?
Ebla jes, sed ni devas konscii ke apenaŭ unu milono da homoj (esperantistoj) en la tuta mondo daŭre estas minoritato. Oni devas progresi paŝon post paŝo. Se hodiaŭ aperus leĝo proponanta instrui esperanton en ĉiuj liceoj, ja ne eblus trovi tiom da instruistoj! Ĝi devas esti procezo. Se ekzistas politika volo, ĉio eblas.

(intervjuo, 2a parto) Esperanto jam plenumis sian ĉefcelon

(Interreto) Verŝajne ankaŭ faciligas interŝanĝon de materialoj, kontaktojn inter esperantistoj...
Jes,  en Interreto troveblas ampleksa repertuaro da resursoj, kaj ĉiuj devenas el volontuloj.

Ĉu ankaŭ estas specifaj sociaj retoj?
Jes, ekzemple www.esperanto.com, kvankam mi preferas ĝeneralajn retojn. Inter ili estas www.ipernity.com, kun esperantlingva prezento en sia menuo. Ankaŭ Facebook estas esperantigita sed mi ne scias ĉu komplete. La problemo en tiuj ĉi kazoj estas tiu, ke ilia renovigo estas konstanta kaj povas esti ke la voluntuloj ne havu tempon por ĉion ĝisdatigi...

Lingvoj ŝanĝiĝas...ĉu ankaŭ Esperanto?
Jes, esperanto evoluas. Zamenhof lanĉis la lingvon, li proponis bazan gramatikon kaj eldiris: "ekde nun vi mem faru la lingvon". El tio venas ke homoj sentas Esperanton kiel propra afero. Esperanto sin renovigadas, tio okazas spontane. Ekzemple, kiam aperas teknologiaj novaĵoj kutime kunaperas diversaj vortproponoj, tiam, same kiel okazas ĉe aliaj lingvoj, iu el tiuj proponoj elstaras super la aliaj. Ankaŭ junularo emas krei sian propran esprimmanieron kaj kelkaj el iliaj proponoj populariĝas.


Kiu estas la celo de Anoia-esperanto?
Krom tio ke mi ŝatas labori per Esperanto, la blogo estis utila por mia praktikado kaj plibonigado. Mi havas 10-jaran filon, denaska esperantisto, tial interesis min ĉio ajn taŭga por teni aŭ plialtigi mian lingvonivelon. La blogo estas ankaŭ bona maniero doni servon al homoj, diskonigi Esperanton.
Eĉ se mi pasigis multan tempon for de Igualada, mi daŭre sentas min Igualadano. Kio plej bona ol kunigi ambaŭ aferojn: mia igualada deveno kaj la informado pri Esperanto! Mi faris ankaŭ alian pri Montserrat...

Tiel do, via filo estas dulingva  esperanto-kataluna, ĉu?
Mi ĉiam parolas al li en Esperanto, la patrino en la kataluna. Oni povas diri ke li estas pasiva dulingvulo, infanoj emas elekti simplajn vojojn: se la tuta familio kaj amikoj parolas al li katalune kaj li scias ke ankaŭ mi regas la katalunan, do, li parolas al mi katalune. Ĉiuokaze li komprenas ĉion kion mi diras kaj legas al li en Esperanto. Mi tute ne deziras devigi ion ajn al li, se li mendas libron al mi, mi provizas lin, sentrude.

Revenante al Igualada: komence de la 20a jarcento estis tre vigla esperantovivo. Ĉu lastatempe okazas aranĝoj?
En la jaro 1988 mi estis laboranta en Igualada kaj tiam mi organizis du kursojn kaj kunredaktis bultenojn; eĉ ni sukcesis organizi katalunan esperanto-renkontiĝon. Se ni pli retroiras, Igualada estis vere grava urbo por la esperantistoj, ĉi tie oni redaktis kaj eldonis la revuon Stelo Kataluna, modernismostila revuo dulingva: hispana-esperanta.


Pri la Muzeo de Subirats, kio troveblas en ĝi?
Temas pri privata institucio. Barcelona kolektanto transloĝiĝis al la vilaĝo Sant Pau d'Ordal kaj, proksimume en la jaro 1958, li konatiĝis kun Esperanto. Li tuj entuziasmis pri la lingvo kaj lia kolektopasio estis dediĉita al esperantaĵoj, ĉefe revuoj kaj bultenoj venintaj el tre diversaj mondopartoj. Kial lia magazeno evidentiĝis nesufiĉa, en la jaro 1974, li ekkonstruigis la nuntempan muzeon. Nun la prioritato estas ricevi vizitojn, survoje ni planos aktivaĵojn laŭ la publika prefero. Entute temas pri la plej grava privata e-muzeo de la ŝtato.

(intervjuo, 1a parto) Esperanto jam plenumis sian ĉefcelon:

Iĝi vivanta lingvo

Hodiaŭ ni parolas kun Karles Berga, membro de Kataluna Esperanto-Asocio

Merkredo 12a de majo 2010
_________________________________________________________________
"Esperanto. Ĉiu popolo sian lingvon kaj unu lingvo por ĉiuj" Tiu ĉi reklamafiŝo ĉe la metroo de Barcelono altiris la atenton de Karles Berga, ĵus kiam li estis fininta sian militservon. "Mi estis ĉagrena al mi mem pro tio ke mi dediĉis unu tutan jaron al militaĵo, tial mi decidis dediĉi unu jaron al la paco". Tiel komenciĝis lia intereso pri la esperantaj lingvo kaj movado, kaj la engaĝiĝo daŭras ĝis nun. Tiu igualadano membras en Kataluna Esperanto-Asocio kaj , de antaŭ nelonge, li estas gvidanto de la Muzeo de Esperanto de Subirats. Plene konvinkita esperantisto, li parolas esperanton al sia filo ekde lia naskiĝo. Jen li klarigas al ni pri la apero de la e-movado kaj ĝia ebla estonteco. "Dankon, Karles!"
__________________________________________________________________

Kiel naskiĝis Esperanto?
La baza ideo estis havi lingvon kiu faciligu la komunikadon inter homoj, el kiu ajn mondoparto, parolantaj malsamajn lingvojn. Ĝin kreis Ludoviko Lazaro Zamenhof, juda okulkuracisto kaj filologo kiu perceptis la grandan influon de la latinaj lingvoj sur diversaj lingvoj kaj tio fariĝis la bazo por la konstruado de la nova lingvo. Li elpensis simplan sed efikan gramatikon kaj prielektis la plej vaste diskonigatan alfabeton kune kun la plej internacie rekonataj vortradikoj. La esenca ideo estis tiu, ke ĉiuj landoj de la mondo disponu pri unu lingvo por interkomunikado. La diferenco inter la naciaj lingvoj kaj Esperanto estas tiu, ke la unuaj spegulas la koncernajn landtradiciojn dum la dua estas planita lingvo, celanta speguli la tradicion de la homaro.

Onidire ĝia lernado estas facila...
Jes, tio veras, tamen ĉiu ajn lingvo postulas penon. La aparta karakterizo de Esperanto estas ke ĝi evitas la malregulaĵojn: esceptojn, idiotismojn, esprimojn komprenatajn nur ene de konkretaj kulturoj...Esperanto ekiras sur tre regula bazo kaj tio ŝparigas al lernantoj multe da memorstreĉo.

Sed tiu "mondlingva rolo" estis forŝtelita de la angla lingvo, ĉu ne?
Nu, estas multaj antaŭjuĝoj pri Esperanto. Oni konsideru ĝin aparta fenomeno ĉar Esperanto havas alian celon ol la naciaj lingvoj. Ĉiam ekzistis superregantaj lingvoj: la latino, la angla, la franca...tiun inercon ne eblas ŝanĝi. Spite al tio, Esperanto proponas pli normalan komunikadon. Ĝi naskiĝis kiel "libera" lingvo, kiu ajn povas ĝin lerni libervole. La ideo estas starigi komunikadon sur bazo de plena respekto, t.e., ke la fakto esti denaska parolanto de iu landlingvo ne signifu misekvilibron. Kiam du esperantistoj interparolas, neniu el ili lingve superregas pro lia landdeveno.


Kiel statas Esperanto nuntempe?
Se konsideri la historion de la lingvoj, Esperanto estas juna projekto, pro sia apenaŭ 123-jara ekzisto. Tial oni ne rajtas postuli al ĝi amasajn atingojn! Ĉiuokaze, Esperanto jam atingis sian ĉefan celon: iĝi vivanta lingvo. Ĝi sukcesis enviciĝi inter la diversaj nunaj mondlingvoj.
Ni deziras respondi al kelkaj ideoj el la tipo: "se ne la tuta mondo ĝin parolas, do, ĝi malsukcesis". Kaj nu, kiu afero en la historio funkciis por 5.000 milionoj da homoj? Neniu. Kiam ni sukcesas trarompi tiun kliŝon, ĉio pli glatas: ĝi estas vivanta lingvo, oni povas ĝin uzi kaj utilas por tio kion oni planis, Laŭ mia vidpunkto, ĝi plene sukcesis.
Krom tio nun rimarkeblas kreskado en Interreto. Tiu nova ilo estas tre oportuna por profiti el Esperanto, fakte Esperanto kaj Interreto estas sama afero: Interreto malfermas fenestron al la mondo kaj Esperanto same celas. Oni povas paroli pri paralelaj fenomenoj.

Eventeo pri la nunaj #revolucioj

La "socia printempo" en Hispanio ne ĉesas. Male. Post la grandaj urboj (Madrido, Barcelono...) la kolektiĝoj de la tielnomataj "indignados / indignats" (kolerigitoj) disvastiĝas. Hieraŭ vespere, 600 personoj manifestaciis en la kataluna urbo Ĝirono (katalune : Girona).

La hispana elekta komisiono (JEC) alvokis hieraŭ vespere al malpermeso de stratmanifestacioj dum la proksima semajnfino ĉar okazos urbaj kaj regionaj elektoj. La komisiono deklaras, ke manifestacioj estas "kontraŭaj al la elekta leĝaro". Laŭ la hispanaj amaskomunikiloj, la komisiono voĉdonis per kvin voĉoj kontraŭ kvar en favoro de tiu manifestacio-malpermeso, post pli ol ses horoj de pridiskutoj.

La JEC asertas, ke estas sia devo garantii "la travideblecon kaj la objektivecon de la elekta procezo kaj la principo de egaleco". "Dum la daŭro de voĉdonado, nia leĝaro malpermesas ĉian agon de elekta propagando", precizigas la Komisiono. La ministro pri internaj aferoj Alfredo Pérez Rubalcaba antaŭe deklaris, ke la registaro atendis la decidon de la komisiono por ordoni aŭ ne al la polico disigi la manifestaciantojn. Li tamen indikis, ke la polico "serĉas plej ĝuste solvi la problemojn ol estigi novajn".

La hispana ĉefministro deklaris siaflanke, ke li estos "komprenema" pri la protestomovo de junuloj post la malpermeso manifestacii, al li altrudita de la elekta komisiono pro la urbaj kaj regionaj balotoj de dimanĉo. "Mi devas substreki, ke ili manifesstacias tute pace, tio kio estas grava. Kompreneble, estos kompreno kaj sentemo" flanke de la registaro, deklaris José Luís Rodríguez Zapatero en la radiostacio Cadena Ser vendredon.

Amaso de manifestaciantoj plenigis denove ĵaŭdon vespere la faman madridan placon de la Puerta del Sol, en la urba centro, okupita ekde tri tagoj per miloj da personoj kiuj protestas kontraŭ la postefikoj de la ekonomia krizo kaj senlaboreco. Respondante al alvokoj lanĉitaj sur sociaj retoj, la manifestaciantoj kuniĝas ekde mardo en la loko, kie ili instalis vastan tendaron.

La manifestaciantoj esperas resti surloke ĝis dimanĉo, tago de la regionaj kaj lokaj elektoj en Hispanio, malgraŭ minacoj fare de la elekta komisiono. La manifestaciantoj havas postulojn tre diversajn, foje malklarajn. Ili denuncas la politikan sistemon superregitan de du grandaj partioj, socialisma kaj konservativa, la "korupto de la politikistoj" aŭ postulas pli da socia justeco.

Tiu senprecedenta movo esprimas multe da frustracio fronte al la efikoj de la krizo kaj al la senlaboreco, kiu atingas rekordan procenton de 21,19% en la lando. Similaj kolektiĝoj, sed kun pli malgranda amplekso, estas organazitaj ekde la komenco de la semajno en plimulto de la urboj en Hispanio.

En Barcelono pluraj miloj de personoj kampadas en la Plaça de Catalunya (Placo de Katalonio) dum aliaj kunvenoj efektiviĝis ĉie en la lando.

Ankaŭ legu :

• "Ni kreŭ unu, dek, cent , mil Tahrir-ojn"