dimarts, 16 de juny de 2020

Biografia enkonduko pri Andreu Nin (Vikipedio)


Bildo: Fondaĵo Nin
Andreu NIN i PÉREZ (naskiĝis la 4-an de februaro 1892 en VendrellTaragono, mortis la 20-an de junio 1937 en Alcalá de Henares), ĉefe konata kiel Andreu NIN, estis hispana politikisto kaj sindikatisto. Nin, kiu krome laboris kiel instruisto kaj ĵurnalisto, estis fondinto de la Laborista Partio de Marksista Unuiĝo (POUM) kaj iĝis unu el la ŝlosilaj figuroj de la marksismo revoluciema de la unua duono de la 20a jarcento en Hispanio. Li malaperis (estis malaperigita) dum la daŭro de la Hispana Enlanda Milito, post esti arestita fare de la aŭtoritatoj respublikaj kie hegemoniis la regado de komunistoj.




Unuaj jaroj

Spite malriĉa deveno — li estis filo de ŝufaristo kaj kamparanino—,[1] danke al gepatraj klopodoj kaj al propra inteligento li sukcesis iĝi instruisto kaj translokiĝi al Barcelono tuj antaŭ la Unua Mondmilito.[2] Kvankam li instruis dum ioma tempo, en laika kaj liberecana lernejo, tuj dediĉis sin al ĵunslismo kaj politiko.
En 1911 li aliĝis al la katalunisma federisma movado,[3] sed la tiama socia konfliktaro evoluigis rapide al klasbatalaj idearoj. La jaro 1917 estis ŝlosila por lia vivo: okazintaĵoj kiaj ĝenerala striko de aŭgusto, la Rusia revolucio aŭ la luktoj inter la barcelonaj dungistaro kaj sindikatoj, ĉefe la Confederación Nacional del Trabajo (CNT), markis lin profunde. Li dekomence aliĝis al la Partido Socialista Obrero Español (PSOE), sed tuj li ŝanĝis al la revolucia sindikatismo kaj aliĝis al la CNT, en kiu post ĉeesti en la dua kongreso de 1919, li defendis ĝisn eniron en la Komunistan Internacion kaj anstataŭis kiel ĝenerala sekretario de la Nacia Komitato Evelio Boal, kiu estis estinta murdita . En novembro de 1920 la propra Nin suferis atencon fare de la tiel nomita Liberaj Sindikatoj (fare pafistoj dungitaj de la barcelona dungistaro) kiu preskaŭ mortigis lin.[4]
Legu pli ĉe: Vikipedio

Teksto: Andreu Nin. Marksisma revoluciulo, kataluna kaj internaciisma. Omaĝe al la 50a datreveno de lia forpaso, murdita fare de la stalinismo. Majo 1987

dissabte, 13 de juny de 2020

Mesaĝo de Carme Forcadell, eksprezidanto de la kataluna parlamento

Morgaŭ estos la 814a tago de mia restado en malliberejo, la sama nombro de tagoj kiujn mi postenis kiel prezidanto de la Parlamento. Mi ĉiam defendos la liberesprimon. La sola limo estas la respekto al la homaj rajtoj.

diumenge, 7 de juny de 2020

Damunt d'una terra (Sur iu tero)- Lluís Llach. Bildoj de 1977


La kanto parolas pri junulo (Maurici), kiu hezitas ĉu resti senmova antaŭ la maljusteco aŭ ĉu ribeliĝi kaj ekagi. Ĉe la fino li klare decidas; li serĉos siajn kamaradojn kaj eliros surstraten.


LAm  (Am)
Vailet, et diuen que a les guerres
Knabet' , oni diras ke en militoj

               SOL  (G)
tan sols hi ha tristeses,
estas nur malĝojoj,

               LAm (Am)
no s'hi guanya mai.
ne estas ajna venk'

LAm (Am)
Damunt d'aquesta terra encesa
Sur tiu ĉi tero fajra

                 SOL (G)
tot allò que és feble
ĉio ajn malforta

                DO  MI (C E)
vol ignorar els mals.
kapturnas pri la fi'.

LAm  MI      LAm    MI  (Am E  Am E)
I en Maurici va escoltant
Kaj Maurici aŭskultas plu

LAm            FA          MI     LAm  (Am F  E Am)
però segueix a terra sense fer-ne cas,
sed li restadas longe sen ajna reag',

LAm        MI     LAm        MI  (Am E  Am E)
perquè uns altres li han dit tant
ĉar aliaj diris tre

LAm         FA            MI      LAm  (Am F  E Am)
que la seva vida és patir sota el fang...
ke lia sorto estas vivi en la kot'...

LAm (Am)
Recorda les raons que un dia
Memoru pri la iama kialo

                 SOL  (G)
varen canviar el signe
kiu ŝanĝis la signon

               LAm  (Am)
d'aquell temps passat.
de pasinta temp'.

LAm  (Am)
Ell ha marcat la teva vida
Ĝi markis vian vivon

          SOL (G)
amb una ferida
pere de ĉi vundo

               DO  MI  (C E)
que tu has de curar.
kuracenda nun.

LAm  MI      LAm    MI  (Am E  Am E)
I en Maurici va escoltant
Kaj Maurici aŭskultas plu

LAm            FA        MI       LAm  (Am F  E Am)
i pensa que ja sap el perquè dels mals.
kredas li kompreni kial estas fi'.

LAm       MI     LAm   MI  (Am E  Am E)
Però se'n torna, està dubtant,
Sed returnas pro hezit',

LAm           FA               MI       LAm  (Am F  E Am)
i altres veus ressonen també al seu voltant.
kaj aliaj voĉoj resonas ĉirkaŭ li.

Vailet, no siguis anarquista
Knabet' ne estu anarkiisto

i vés a la conquista
iru al konkero

de l'honor més alt,
de alta honor',

que al teu costat tindràs la força
je via flanko estos la forto

que ens porta l'ordre
kondukanta al ordo

i ens permet la pau.
kaj al vivo en pac'.

I en Maurici sap molt bé
Kaj Maurici scias ke

que, si només dubta, poca cosa té.
lia hezitado estas sen util'.

En Maurici sap què fer,
Kaj Maurici certas jam,

trobarà als companys i sortirà al carrer.
li serĉos kamaradojn, iros al la strat'.

dilluns, 27 d’abril de 2020

Eudald Carbonell: "Kovim-19 estas la lasta averto kaj, sen specia kritika konscienco, je la venonta la homaro kolapsos" (3)

Vi povas legi la parton (1): ĉi tie
La parton (2): ĉi tie
Laŭŝajne la homa specio ne zorgas pri la supervivado en ĝia kolektiva senco sed pri la interesoj de ĉiu konkreta generacio...
Unuafoje la homa estaĵo aplikas la logikon de defio de nia propra evoluo kaj la natura selektado kaj, pere de la kultura teknika selektado, ĝi disponigas la mekanismojn por eviti la agadon de la natura selektado. Tio ĉi estas granda defio al la homa evoluo. Nun oni povas tion fari ĉar la bioteknologio posedas la ilojn por ĝin efektivigi.

Tio estas fakto favora al la supervivado de la homa specio, sed pli kaj pli genetike aŭtomodifata kaj probable favora al novaj konsciencoj kiam sur la planedo estos diversaj specioj kaj subspecioj de homoj. Nun mi skribadas pri tio ĉi, kio ne estas la tuja futuro sed estas la futuro de la futuro.

Ĉu la moderneco kaj la teknoentuziasmo provokis ke nia specio kredu sin nevundebla?

Tio estas memtrompo simila al tiu enkondukita kun la ideo de la socia bonstato. Homoj timas la morton kaj sin kaŝas por kredi ke la morto ne estas parto de la vivo. Kaj oni perceptas la vivon kiel io senlima. Evidente la vivo estas la plej grava afero sed ni situas ankoraŭ en tiu fazo de la evoluo en kiu la morto estas solvo de la vivo, ne gravas kiom multe oni sukcesos prokrastigi aŭ modifi. Homoj ĉiam pensis: tio aŭ tio ĉi ne okazos al mi. Nur kiam iu proksima mortas ni konsciiĝas pri tio ke, ni povas morti. Tio estas parto de la respondoj konstruitaj de la homa antropogenezo kun la fakto ne memori la malbonaĵojn.

Kion vi celas diri aludante al la memtrompo de la socia bonstato?

Mi ekfaris diskurson kiu iras de la socia al la politika kampo, mi celis la momenton kiam la socialdemokratio establis ĉi tie la ideon de la socia bonstato kiu estontus la sidejo de ĉiuj mezaj klasoj. Kaj ke la socia bonstato venis por resti neforigeble. Multaj tion kredis kaj tio estas la plej grava afero. Homoj senhezite ĝin akceptis kaj ne plu atentis, ke plu estis funkcianta la klaskonscienco kaj la klasbataloj. Kaj dume ne ekzistis specia kritika konscienco.

Kaj do, kio okazos post tiu ĉi pandemio?

Post tio ĉi, okazos tiel, ke la homoj iom post iom forgesos la okazintaĵon. Krom se oni komencos pripensi tion kion serio de homoj kiel mi proponas pri la specia kritika konscienco. Male, tio kio okazos estas ke, je la venonta tia okazintaĵo, la specio kolapsos.

Ĉu la homa specio kolapsos?

Fakte ni jam delonge komencis kolapsi, eĉ se homoj tion volonte ne rimarkas. Delonge en nia horizonto estas okazaĵoj kondukantaj al kolapso. Epidemiologoj kaj virusologoj jam asertas ke, la atakepizodoj de tiuj ĉi molekuloj estas sinsekvaj kaj pli kaj pli eksponencialaj. Tio estas parto mem de la defendosistemo de la biologia strukturo kiam estas demografia troŝarĝo kaj tiom intensaj kaj gravaj interagadoj.

Estas koncentriĝoj de 20, 30 kaj 40 milionoj da homoj en metropoloj, kiuj estas gravaj fokusoj de kreskado kaj komplekseco sed ankaŭ punktoj de demografia troŝarĝo, kio implikas ke la gastigantoj de la virusoj estas facile elimineblaj. Krom tio, la homaro ne respondecas pri la klimatŝanĝiĝo sed ĝi kontribuis al ĝia akceliĝo kaj ĝi interagas kun la epidemiaj fenomenoj. La tuto kunportos sociajn ŝanĝojn.

Kiuj estos tiuj ŝanĝoj?

Tiu ĉi sistemo en kiu ni vivas en la Tero, la maljuna, kaduka kaj finiĝanta kapitalismo, ne kapablas solvi la problemojn kiun ĝi generas. La sociigon de la kapitalismo kuntrenis 200 milionojn da mortoj pere de du mondmilitoj. Tiel do, ni direktiĝas al nova sistemo kiu, aŭ venos nature, kio estus katastrofo, aŭ venos pere de la logiko, kiel konvenas. Se ni ne faras tiel, ni nur akcelos la kolapson de la homa specio. Tio probable okazos. Se la afero plu inercas kaj generas sinergion ni direktiĝos al evolua funelo.

diumenge, 26 d’abril de 2020

Eudald Carbonell: "Kovim-19 estas la lasta averto kaj, sen specia kritika konscienco, je la venonta la homaro kolapsos" (2)

Vi povas legi la parton (1): ĉi tie

Ĉu la socia kaj politika organizado de la homaro en formo de ŝtatoj kun socioj batalantaj inter si, estas tio kio malhelpas agadi solidare kiel specio kaj malebligas la aplikon de tiuj agadplanojn?

Jes. Ni tion konstatis vidante kio okazis en EU. Eŭropa Unio estas la giganto kun argilaj piedoj, ĝi ne estis kreita por la solidareco sed por organizi la metodon laŭ kiu, la ekspluatistaj klasoj prenos la monon de homoj tra impostoj. Tiel, kelkaj minoritatoj kun socia kaj ekonomia povoj, profitas el la ŝtatoj por ŝteladi kaj elĉerpadi la monon de homoj anstataŭ ke tiu mono utilu por plibonigo de la sociaj kondiĉoj. Tial, kiam problemoj aperas, la Eŭropo de Schengen malaperas kaj la ŝtatoj iĝas fortikaĵoj.

Ĉiam ekzistis pandemioj, kiel la pesto dum Mezepoko. En viaj arkeologiaj restaĵo-tavoloj, ĉu ankaŭ estas spuroj pri epidemioj de la prahistoria epoko?

Ja, evidente. Pandemioj ekzistis ĉiam, kvankam ne estas facile trovi pruvojn. Tamen ni devas konscii ke, epidemioj funkcias dependante de demografiaj ŝarĝoj. Ne estas la samo kiam ĝi afekciis 200 aŭ 1.000 homojn ene de iu teritorio, kaŭzante la morton de ĉiuj, tiel ke restis neniu gastiganto por la viruso kaj malebligante la plukontaĝadon ĉar la distanco ĝis sekvanta homkomunumo estis tro longa kaj tie la homoj ne estis en risko. Nun, en globaligita mondo kun grandaj transportrimedoj, la gastigantoj, kiuj estas ni, eksponenciale multobliĝas.

Ĉu do, la problemo estas la globaligo?

La problemo estas ke ni ĝin faris fuŝe. Ĝi estas globaligo kun argilaj piedoj. Ĝi ne estas socia globaligo sed globaligo gvidata de la ekspluatistaj klasoj kaj tio rezultigas en uniformiĝon de la planedo kiam, male, oni devus prizorgi la diversecon kaj esti kapablaj integri ĝin. Tio estas, krei interkonsenton tiel ke la diversaj sintenoj kaj kulturoj povu alporti al nova sintezo ĉion kion ni scias kaj ne perdi memoron en la sistemo. Alivorte, la planedigon. Nepras haltigi tiun ĉi globaligon, kiu reprezentas la plej misan agadon, kaj ni devus generi specian kritikan konsciencon en edukado kaj formado de homoj, sociigante la scienco-teknikan revolucion potencigante la sociiĝemon de la grupoj.

Vi dediĉis grandan parton de via laboro kiel pensulo al tiu kritika konscienco. Vi jam ekmontras tion en Planeta humano kaj poste vi tion disvolvas en aliaj libroj kiel en La conciencia que quemaEl nacimiento de una nueva conciencia. Kion vi celas diri?

Mi celas, ke la homoj devas evolui al efika konscienco. Ne nur al abstrakta konscienco. Homoj kredas ke konscienco estas io abstrakta sed tio ne veras. Ĉar la konscienco estas la kunfandiĝo de inteligento kun la socia organizado de nia specio.

Kaj ĉu ni ĝin akiros?

Tiu estas la problemo. Se ni ne akiros ĝin, pro la eksponencialaj konverĝemaj kreskoj de nia specio ni direktas nin al kaoso.

Kiel efikus, en la praktiko, la ŝanĝo kiun vi defendas?

Rompi la ĥierarkiojn, havigi al ni kooperativajn kaj organizajn sistemojn multe pli horizontalajn kaj komune konsentajn, kiuj integru ĉiujn pensmanierojn de la planedo, kun la celo elpreni ĉiam la plej bonajn sekvojn. Tio jam okazis en niaj kulturoj kiuj adaptiĝis al klimato, al demografiaj kreskoj kaj al multaj aliaj aferoj. Sekve, estas riĉa fonto de spertoj kiu povas esti uzata por generi novajn kondiĉojn por nia specio, se ni scios klare kien ni volas iri.

dissabte, 25 d’abril de 2020

Eudald Carbonell: "Kovim-19 estas la lasta averto kaj, sen specia kritika konscienco, je la venonta la homaro kolapsos" (1)

Intervjuis: Ferran Espada
Fonto: Público


Eudald Carbonell


Eudald Carbonell Roura (Ribes de Fresser, 1953) estas unu el la arkeologoj plej prestiĝaj kaj konata je tutmonda skalo. Ekde 1999 li okupas katedron pri Prahistorio en la Universitato Rovira i Virgili kaj nuntempe li estas ĉefa esploristo de la Grupo de Homa Aŭtoekologio de la Kvaternaro en la menciita universitato. Samtempe li estas esploristo en Institut Català de Paleoecologia Humana i Evolució Social (Kataluna Instituto pri Homa Paleoekologio kaj Socia Evoluo), plurfaka instituto kiu laboras ĉe la plej gravaj restaĵo-tavoloj por malkovri la originon de la unuaj homaj setlejoj. Tiu instituta projekto staras en la elito pri la esplorado de la homa evoluo.

Kiel kundirektoro de la Atapuerca Projekto kaj ĝenerala direktoro de Atapuerca Fondaĵo, Carbonell estas unu el la respondeculoj de la Muzeo de la Homa Evoluo, kreita en Burgos. Ĝi estas la rezulto de pli ol 30-jara esplorado en la restaĵo-tavoloj de Atapuerca. La enfermiĝo pro la kovim-19 alvenis en momento de intensa aktivado por prepari la arkeologiajn foslaborojn kiun li gvidas kaj kiuj kutime komenciĝas en julio.

Ĝis nun oni nenion nuligis, sed Carbonell rakontas ke la necerteco ekzistas pri kiuj estos la antaŭkondiĉoj pri agado kiam alvenos la momento. Flanke de lia arkeologia laborado, la ensociigo de la scio estas unu el la grandaj obsedoj de Carbonell. Same kiel la pripensado ĉirkaŭ la homa evoluo kaj ĝia estonteco kiel specio, kio li konkretigis per vasta bibliografio el kiu staras titoloj kiaj: Planeta humano (Homa planedo), La conciencia que quema (La konscienco kiu brulas) aŭ El nacimiento de una nueva conciencia (La naskiĝo de nova konscienco). En tiu ĉi intervjuo, Carbonell disvolvigas sian pensmanieron, substrekante la kolapson de la homa specio kaj asertante ke la kronviruso estas la lasta averto. Kolapso kiu povas esti evitata nur per la konstruado de vera "specia kritika konscienco", li asertas.

La enfermiĝo esta nun la plej efika metodo por bremsi la pandemion. Sed, ĉu ĝi ne estas metodo tre kontraŭa al la esenca sociemo de la homa specio?

La enfermiĝo estas malsociiga procezo. Ni observas du flankojn, la psikologian kaj la socian. Kiam ni celas la malsociigon de socia specio, aperas multaj kontraŭdiroj. Ĝuste tio okazas nun. Ni malsociigadas nian specion kaj ni resociigas ĝin ene de la hejma spaco, generante gravegajn kontraŭdirojn por nia psiko ĉar, krome, dum mi malsociigas nin, ni estas hiperkomunikitaj. Neniam antaŭe ni travivis ion similan.

La kronviruso devigas nin dependi de teknologio pli ol iam ajn, ĉu ne?

Ni, kiuj ĉiam defendis la scienc-teknologian revolucion kaj la socialigon de la teknologio, konfirmas nun la avantaĝojn de la socia uzo de la teknologio por la homoj. Nia cerbo produktis tiun ĉi teknologian hipersociigon sed, samtempe, estas multaj cerbaj spacoj kiuj ne akceptis ĝin. Estas nun kiam ni plenigas tiun mankon. La nunaj okazaĵoj estas tre gravaj, ĉar ĉifoje ni submetis nian evoluon al kontraŭdiroj kaj al lernado intense interagante kun la teknologio.

Ĉu la pandemio de kovim-19 estis neevitebla aŭ ĉu estas respondeco de la homoj?

Tutcerte ĝi estas respondeco de la homoj, ĉar ni ne estis kapablaj krei universalan agadplanon antaŭvidante pandemion kian tiu ĉi. Jam de multaj jaroj tiuj universalaj agadplanoj devintus esti pretaj antaŭ la apero de aliaj epidemioj.

Kiel devus esti tiuj agadplanoj? Kiu devas ilin dekreti?

Ili devus esti agadplanoj devige plenumendaj kiel specio, sendepende de lando aŭ iu ajn alia kriterio. Tiuj planoj devus esti gvidataj de epidemiologoj kaj virusologoj. Tiuj homoj kompetentaj pri la biologia funkciado de tiaspecaj molekuloj. Tiu ĉi afero ne okazis. Kuriozas ke, multaj el tiuj sciencistoj ricevis pli da mono en 48 horojn ol en tuta sia antaŭa vivo de esploristo.

Ĝi estas la tipa oportunisma sinteno en situacioj ligitaj al geopolitiko kaj al la ekspluatistaj klasoj. Ĉi tie ni renkontas gravajn evoluajn kontraŭdirojn, kiuj estas la sekvo de tiaj hierarkiaj kaj oportunismaj sintenoj kiuj montriĝas en historiaj momentoj. Kiam ekestas iu danĝero por nia specio ni ne rajtas diskuti pri aliaj aferoj ol la supervivado kaj la reproduktado de la specio.

La intervjuo kontinuas en venontaj blogeroj... parto (2), parto (3),


dimecres, 8 d’abril de 2020

Fabrikado de spiraparatoj (fotoj)


La Hispana Agentejo pri Medikamentoj permesis klinikan provon de la emerĝenca spiraparato Respira, dezajnita de la entrepreno GPA Innova. Temas pri entrepreno kiu koncentrigis siajn konojn en la adaptado de maŝinoj por poluri metalojn al disvolvigo de spiraparato por la plej urĝaj pacientoj kaj samtempe helpi en la provizo de materialo por hospitaloj kiuj alfrontas la Covid19-epidemion. GPA kalkulas ke, je la komenco, ĝi povos produkti 150/200 aparatojn ĉiutage, kio povas kreski poste ĝis la fabrikado de 300/tage.




Fonto: Vilaweb

dimarts, 31 de març de 2020

dilluns, 30 de març de 2020

Politikigi la epidemion

"Pli ol la viruson, tio kion la ŝtato timis estis la efika pritrakto de la epidemio fare de sendependisma registaro en Katalunio, registaro kiun la ŝtato jam delonge volas malsukcesigi"



Dum la krizo de oktobro 2017a, kiam Eŭropo ŝokiĝis pro la perfortado kontraŭ la katalunaj balotantoj, Manuel Valls, taksigis la indignadon. Por ke la ŝtata perfortemo skuigu la eŭropan konsciencon estis bezonataj prezenti mortojn. Nu, jen nun mortoj, en granda kvanto. Multaj mortoj atribuiĝas al neglekto, kaj nun, oni klare povas atribui ilin al la fivolo de la hispana registaro. La faktoj estas la faktoj, kaj ili estas ekstreme gravaj. Eŭropo manifestis sian indigniĝon nun, male ol kiam okazis la skandalo pri demokratiaj rajtoj. Fine, la hispana aroganteco iĝis eŭropa problemo kiam Sánchez pretendis submeti Katalunion ĉantaĝe sub preteksto de solidareco kaj uzante la militistaron. Sánchez estis admonita kaj hontigita kaj nur post tio, li deklaris la fermon de teritoriojn petita de la katuluna prezidento Torra semajnojn antaŭe. La prezo estis kvin mil sescent mortintoj. Manuel Vall ŝajne sentos sin rekonata.

Ĝis pasintsemajne, ministroj de Sánchez plu minacadis la katalunan prezidenton pro lia postulo de tio kio finfine estis adoptita de Sánchez. Kiam proksimiĝis la sanitara kolapso kaj la skandalo de lia koncerna ministro montris la tuton de malregulecoj kaj eraroj fare de la hispana registaro.
Sanchez konfesas la erarojn por aspekti nobla sed neniu oficiala institucio kaj reprezentanto emas rekoni la pravecon de Torra. Li estis la nura aŭtonomeca prezidento kiu kuraĝis rifuzi la proklamon de hispanan escepto-stato per unika estro kaj kompetenta aŭtoritato, se tio ne estas kaŝa puĉo, ĝi povus pligatigi la vojon al ĝi. Por maski la aferon kaj ne misprezenti la uniismon flatata de la amaskomunikiloj, la atakoj al la kataluna prezidento pli akriĝos kaj cinikos, se tio eblas.
Oni aludos al la nombro de katalunaj mortintoj kiel pruvo de la kundividita misagado kaj oni atribuos ĝin al Generalitat (kat. registaro), kies povo estis nuligita pro la proklamita escepto-stato. Kontraŭ la evidento pri la disposicioj ordonitaj antaŭ la blokado fare de la centra registaro, oni neos ke tiuj dispozicioj kapablintus malrapidigi la infektadon, plilongigante la kurbon, same kiel okazis en aliaj eŭropaj landoj. Neniu el la amaskomunikiloj, kiuj kritikegas la "ideologiigon" de la pandemio, ekzamenos la efikon de la konfiskado de urĝo-materialo kaj la centralizigo de la petoj, kies damaĝitoj estis ne nur malsanuloj sed kuracistoj kaj sanitaraj laboristoj. Kaj eblus ankaŭ mencii la fuŝan aĉetadon de senutilaj testoj al ne registrita entrepreno.

Tiu ĉi krizo ion demonstris. La taŭgeco malcentralizi la decidojn por rapidigi agojn ka ĝustigi ilin laŭ la karakterizo de la teritorioj. En Germanio, kie la malsano rapide disvastiĝas kaj tamen la morto-statistiko estas kompare pli malalta, la prezidento fieris pri la sukceso de la aplikitaj rimedoj por kontroli kaj limigi danke al la federala sistemo. Ankaŭ en Usono, malgraŭ la senrespondeco ĉe la Blanka Domo, oni povis konstati la taŭgecon disdoni povon al la diversaj ŝtatoj, kiuj ne nur povas mem adopti konvenajn rimedojn sed ankaŭ povas fermi sian teritorion laŭnecese. Ili povas dikti mem-enfermiĝon. Sed la malcentralizo okazas ne nur ĉe la leĝaj organismoj, ene de ĉiu ŝtato, lokaj jurisdikciaj entoj povas decidi rimedojn kiaj la amplekso de la enfermiĝo. Hispanio, en grava momento, same kiel estas ĉiam en ekstremaj kazoj, montras sin kiel malprogresema, neniel surprize por iu ajn kiu observis ĝian evoluon dum la lastaj jardekoj.

La katastrofo, kies grandeco estis evitebla, havas evidentajn politikajn radikojn. Sed aperos la kutimaj voĉoj kiuj neos tion, provante kaŝi la mortojn sub la planktapiŝon. Aŭ, se ili vidos tion neeble, ili klopodos socializi la skandalon asertante ke neniu estus povinta agi pli bone. La falsaj egaldistanculoj denuncos la politikigon de la krizo kaj akuzos la sendependistojn pri la volo profiti el la epidemio, tiel neutralizante la ĝustajn kritikojn al la fuŝagado. La prioritato estos ke la civitanoj ne reagu al la krizo kalkulante la politikajn kulpojn, krizo kiu tute ne rilatis al politiko dekomencde sed ĝi iĝis tia pro la senmezura oportunismo de la hispana prezidento.

Kiel kutime, Hispanio havas problemon pri sia marko. Pli ol la viruso, la ŝtato timis la trafan pritrakton de la epidemio fare de la sendependisma registaro kiun la ŝtato deziris malsukcesigi. En Madrido oni estis terurigitaj de la ebleco ke Katalunio povus prezenti nivelon de infektado multe pli malaltan ol la sia. Tial oni prononcis la pompan frazon asertanta ke la viruso ne komprenas pri teritorioj, el kio oni devas subkompreni ke Sánchez ja jes komprenas pri virusoj. Kaj pro tio, ke li komprenas la virusojn, ni ĉiuj devas submetiĝi al iliaj katastrofaj decidoj. El tiuj saĝaĵoj venas tiuj ĉi mortintoj. De tio venas la patrieska militarismo subtenata de maldekstruloj kiuj subfosas la katalunajn instituciojn de ene kaj kiu devos poste ankaŭ kalkuli la mortintojn. El tio venas la postulo de la ekstremdekstro por ke Sánchez profitu la escepto-staton por elpostenigi la katalunan prezidenton kaj dissolvi la katalunan aŭtonomecon. En la ebrieco de la escepo-stato, oni eĉ postulis la enprizonigon de la prezidento Torra pro lia provo savi vivojn, sekvante saman modelon de proceduro aplikita al la kataluna ĉefpolicestro Trapero, kiu bonege agadis dum la terorisma atenco en Barcelono en 2017. ankoraŭ juĝita pro supozita kaj ne pruvita kompliceco kun la sendependisma registaro.

Kiu cinike diros, ke neniu povintus fari pli bone ol Sánchez, envere tiu starigos pordojn sur la kamparo*, t.e., li/ŝi klopodos limigi la debaton sen transpasi landlimojn, kie eblos rebati la veron kaj validigi la falsaĵojn. Sed, ĉar la viruso ne komprenas pri teritorioj kaj konstatinte la rezultojn, oni konkludu ke, se aliaj registaroj pli trafis, eĉ multe pli trafis,  kataluna sendependa registaro aŭ kun aŭtentaj povoj povintus agi same trafe.


Fragmento el artikolo de Joan Ramon Resina : Vilaweb

*"Starigi pordojn sur la kamparo" estas metaforo por aludi al tio, ke ne eblas limigi ion kio ne estas limigebla pro naturaj aŭ evidentaj kialoj

dimecres, 25 de març de 2020

Messi kaj Guardiola donacas milionon da eŭroj por batali kontraŭ la kronviruso

Leo Messi, la futbalisto de la futbalklubo Barcelona donacis unu milionon da eŭroj por batali kontraŭ la kronviruso. Parto de la mono estos destinita al Hospital Clínic, unu el la ĉefaj hospitaloj de Katalunio dum alia parto de la mondonaco estos sendita al medicina centro de Argentino.

Messi, en su casa, junto a sus tres hijos en el día del padre
Leo Messi kun siaj filoj
Per tiu altruisma ago, Messi sekvas la ekzemplon de alia fama homo, kiu longe kaj sukcese gvidis la futbalteamon de Barcelono, Pep Guardiola, nun trejnisto de la klubo Manchester City. Guardiola donacis samcele unu milionon da eŭroj pasintmarde, pere de la fondaĵo Àngel Soler Daniel.

Guardiola colabora en la lucha contra el virus.
Pep Guardiola
Krom tio, la Barcelona Futbalklubo proponis al la kataluna registaro libere uzi siajn sportejojn kiam ajn estos necese en la batalo kontraŭ la kronviruso.

diumenge, 15 de març de 2020

La kataluna prezidento Torra kritikas la decidon de Pedro Sánchez

Torra komunikas al Sánchez la rifuzon de la kataluna registaro al la dekreto pri alarmo-stato ĉar ĝi "recentraligas" la delegitajn povojn de la aŭtonomaj komunumoj kaj ne taŭgas por bremsi la viruson. 

La kataluna prezidento, Quim Torra, komunikis ĉidimanĉe al la hispana prezidento, Pedro Sánchez, la rifuzon de la kataluna registaro al la dekreto pri alarmo-stato ĉar kredeble ĝi "recentraligas delegitajn povojn" kaj "ne bremsas" la disvastiĝon de la kronviruso. En la komuniko, Torra kritikas tion, ke Sánchez aprobis neniun "ekonomian drastplanon" kaj substrekas ke. pro "respondeco" Generalitat (kat. registaro) "plu utiligos mekanismojm konsiderataj taŭgaj por garantii la sanon kaj bonfarton de la civitanaro". Torra taksis nesufiĉaj la mekanismojn adoptitajn fare de la ŝtato kaj lamentis ke, oni ne konsultis la katalunan registaron dum la difinprocezo. Torra ankaŭ repetis al Sánchez la fermon de Katalunio kaj ankaŭ de la hispanaj landlimoj. 

dilluns, 9 de març de 2020

8a de marto, virina tago

Pli ol 50.000 homoj (laŭ kalkulo de la urba polico) sin manifestis en la centro de Barcelono kun la slogano: "(virinoj) kunaj kaj diversaj por digna vivo"
La feminisma striko de la 8a de marto finiĝis per la legado de deklaro kaj muzikprezentoj en la promenejo Arko de Triumfo


Tamburado dum la feminisma manifestacio






Aliaj manifestacioj okazis en: Tarragona (6.000 partoprenantoj), Girona (5.000) kaj Lleida, kie okazis du manifestacioj (2.500 + 2.500). En Valencio, ankaŭ kun miloj da manifestantoj, oni kreis kontraŭrasisman kolumnon kaj la slogano estis: "Feminismo por ŝanĝi la mondon"

Fonto 1: La República
Fonto 2: Vilaweb

dilluns, 2 de març de 2020

Datreveno de la morto de Salvador Puig Antich

Resultado de imaxes para: garrote vil puig antich
Salvador Puig Antich
La 2an de marto de 1974, la reĝimo de Francisco Franco plenumis la ekzekuton de la anarkiisto Savador Puig Antich. La kantisto Joan Isaac komponis kanton dediĉitan al la koramikino de Salvador, Margalida.

MARGALIDA

Vi foriris sen inform'
nek montoj nek bird'
raportas la paŝojn
vi elflugis sen vort'
nur restis ĉe ni
via rida kantaĵo

Foras vi Margalida,
se la kant' vin atingas
por vi estu kis'
laŭtu nom'
de vi l'amant'
nigra flago en la kor'

Eble vi ne scias sed
ofte lia korp'
kreskas en nia vejn'
ĉar lia sinofer'
skribatas en mur'
kiu ploras rakonte

Foras vi Margalida,
se la kant' vin atingas
por vi estu kis'
laŭtu nom'
de vi l'amant'
nigra flago en la kor'

Kaj nu per tiu ĉi kant'
renovu la kri'
tra arbar, kamp' kaj maro
estu lia nom'
fidela ombraĵ'
en ĉiu momento

Foras vi Margalida,
se la kant' vin atingas
por vi estu kis'
laŭtu nom'
de vi l'amant'
nigra flago en la kor'


Film-Youtube (español, english)

dissabte, 29 de febrer de 2020

"Ni preparu nin": Puigdemont alvokas por komenci la definitivan batalon

Kroniko de la multnombrega aranĝo de la Konsilio por la (kataluna) Respubliko en Perpinjano, kiu inkludis la intervenon de la politikaj enkarcerigitoj kaj la ekzilitoj.



Toni Comín, Clara Ponsatí kaj Carles Puigdemont

"Prezidento, prezidento!" Laŭtkrioj aklamantaj Carles Puigdemont-n forte resonis en la Parko de la Ekspozicioj de Perpinjano en la klimakso de la aranĝo kunvokita de la Konsilio por la Respubliko. Miloj da homoj - 200.000 laŭ la organizantoj - kolapsigis la nordkataluna ĉefurbo sekvante la paroladojn de Puigdemont, Toni Comín kaj Clara Ponsatí. La kat-eksministrino disvolvigis la plej politikan kaj severan diskurson, kritikante la dialogon kun Madrido.

"La konkeron de la libereco postulas grandan preparon. Ni preparu nin forte ĉar staras antaŭ ni granda laboro kiun ni ne povas prokrastigi. Ni devas pli bone kunordiĝi, organizi nin en la tuta teritorio pere de reto kiu efektive regu la teritorion, ni preparu nin kontraŭ la subpremado", ŝi laŭtdiris. "Ni preparis referendumon kaj ni gajnis ĝin. Ĉiuj venontaj venkoj nur estos atingeblaj per plenumo de tiu ĉi vorto. Ni preparu nin".

.

Puigdemont revalorigis la vicprezidenton Oriol Junqueras kaj ĉiujn reprezaliitojn de la hispana ŝato, la homojn kiuj ĉiutage protestas en la avenuo Meridiana de Barcelono, la manifestantojn kiuj ne sukcesis atingi Perpinjanon pro la troa kontrolemo de la hispana polico ĉe la landlimo, ankaŭ la junulojn de la eŭska urbo Astsasu ( en prizono pro trinkeja tumulto kun eksterlaboraj policanoj) kaj fine Julian Assange-n kaj lian engaĝiĝon al la liberesprimo. Laŭ Puigdemont, la nunaj malfacilaĵoj nur sencas kiam ni pensas pri la futuraj generacioj. Kaj li memorigis pri la generacio de katalunaj politikistoj kiuj, dum kvardek jaroj strebi, sensukcese, enlokigi la Princlando (Katalunio) en la kadro de la hispana aŭtonomismo.

La prezidento en ekzilo kuraĝigis la homojn daŭrigi la mobilizadon kaj ekskludante neniun dum la marŝado al la sendependeco. "La respublikon ni ĉiuj devas kunkonstrui, neniu troas kaj ni ne permesu diri ke iu troas", li diris. "Ni ne haltos kaj oni ne haltigos nin. Ni ne devas atendi pli bonajn tempojn, ili jam estas ĉi tie".

Ponsatí kontraŭ la dialogo kun Madrido
"La misorientiĝo kiun ni suferis estas normala pos malvenko, sed ĝi devas atingi la finon. Ne liberigos nin la promesoj pri dialogo venantaj el tiuj kiuj plenumas neniun promeson. Ni ne lasu nin trompi per bildoj de konversaciaj rondoj kiuj nur taŭgas por doni tempon al Pedro Sánchez".
Tiel frapanta estis la interveno de Ponsatí, kiu estis la parlamentanino kiu faris plej politikan diskurson. "Dum estos sendependistoj, estos subpremado, ekzilo kaj prizono. Ĉiam okazis. Tial estas trompo kontraŭmeti dialogon al sendependeco. La historio de Katalunio ne ripetiĝas pro hazardo, ĝi ripetiĝas ĉar ni ne estas liberaj. Tute senutilas prokrastigi la sendependecon, tute senutilas serĉi nian lokon en la hispanan ŝtaton. Ne estos loko por ni dum ni estos katalunaj", ŝi diris.

La interveno de la eksministrino, larĝe aplaŭdata, komenciĝis per dankesprimo al ĉiuj homoj partoprenantaj en la aranĝo, al tiuj kiuj ne sukcesis atingi ĝin, al homoj kiuj sin mobilizas ĉiutage, al la junuloj kiuj venkis la batalon en placo Urquinaona de Barcelono kaj al homoj kiuj partoprenis la kunvokojn de Demokratia Tsunamo. "Tiu ĉi certe ne estas la bildo kiun ili volus", ŝi diris ironie. "Ni fieras pri vi kaj ni bezonas vin pli ol iam ajn", ŝi aldonis, inerrompita per la laŭtvoĉa slogano "Ni faros ĝin denove!".

Ponsatí diris ke la hodiaŭa aranĝo estas venko kontraŭ Hispanio. "Via firmeco gvidas nin. Nek partiismaj strategioj nek personismoj, vi devas ordoni. Sen via puŝo ni ne sukcesos, ni ne estus organizinta la referendumon, via persisto malfermos la prizonojn kaj montros la revenvojon el ekzilo, via kuraĝo gvidos nin al la sendependeco", ŝi finis.



Parolado de Cara Ponsatí



Perekrana parolado de Oriol Junqueras (en prizono)



Parolado de Toni Comín

Fonto: Vilaweb









dimarts, 18 de febrer de 2020

Jam 14 jarojn

Jaro 2006 - Barcelono: Manifestacio kunvokita fare de Plataforma pel Dret de Decidir (Platformo por la Rajto al Memdecido) trairas Barcelonon kun la slogano "Ni estas nacio kaj ni rajtas al memdecido", por postuli respekton al la teksto de la katalunia statuto aprobita de la kataluna parlamento.

Fonto: Viquipèdia

Onidire de multaj, la malrespekto al la lasta kataluna statuto (2006) fare de la hispana Konstitucia Tribunalo, trude modifante diversloke la aprobitan tekston, markis la komencon de la kataluna kolero kaj la transiro de autonomismaj aspiroj al sendependismaj. Rimarku ke, en la foto, aperas neniu sendependisma flago.

dimarts, 11 de febrer de 2020

La politika malpliboniĝo de Hispanio en unu frapbildo

Foto de Karles Berga.

 BOE* de 1977: Ĉiuj popoloj rajtas al libera memdetermino

 30a de aprilo 1997a. Oficiala Ŝtatbulteno - numero 103. 

Internacia pakto pri civilaj kaj politikaj rajtoj.

 1. Ĉiuj popoloj rajtas al libera memdetermino. Laŭ tiu ĉi rajto, ili libere starigas sian politikan kondiĉon kaj  mem zorgas pri sia ekonomia, socia kaj kultura disvolvo.

* BOE: Boletín Oficial del Estado

dissabte, 8 de febrer de 2020

Esploro de la Eŭropa Komisiono situas Katalunion kiel la regionon plej tolerema al enmigrado


(Anteil der Stimmen = Procento de voĉdonoj)

La germana ĵurnalo Zeit ellaboris mapon surbaze de la datumoj de la lastaj eŭropaj elektoj

Esploro de la Komuna Esplorcentro de la Eŭropa Komisiono analizis la elekto-rezultatojn en 80.000 teritoriojn de UE por elmontri la rifuzon al enmigrado kaj la eŭroskeptikismon, per datumoj de la Eŭrobarometro inter 2011 kaj 2019. La pristudo koncludis ke, ju pli da kontraŭenmigrado des pli da eŭroskeptikismo.

La germana ĵurnalo Zeit ellaboris mapon surbaze de la lastaj eŭropaj elektoj kiu montras Katalunion kiel unu el la teritorioj de UE kun plej malalta procento de voĉdonoj, tio estas, pli kontraŭrasisma. La zonoj blue farbitaj indikas la procenton pli malgrandan de voĉdonoj kontraŭ enmigrado, dum la ruĝaj zonoj indikas kie plej abundas voĉdonoj kontraŭ enmigrado. Oni ekskludis la teritoriojn kie oni ne atingis 70% de la totala valida voĉdono.

Fonto: Vilaweb

divendres, 31 de gener de 2020

Clara Ponsatí iĝis oficiale eŭrodeputito

Clara Ponsatí retrat oficial govern 2017.jpg

Malgraŭ la multaj obstakloj venintaj el la hispanaj registaro kaj povinstitucioj, Clara Ponsatí, la ekzilita eksministro pri Edukado de Katalunio estis oficiale agnoskita eŭrodeputito. Ŝi efektive enposteniĝos al venontan 10an de februaro
Ni memorigas ke la hispana Suprema Tribunalo redaktis kaj komunikis eŭropan aresto-ordonon en pasinta majo sed la skota justico povus nuligi la procezon pro la imuneco de Ponsatí. Tiel agis la belga justico pri Carles Puigdemont kaj Toni Comín.


Imatge

dimecres, 29 de gener de 2020

Kataluna Kongreso, unua komuniko

La venonta Kataluna Kongreso de Esperanto okazos en Majorko dum la semajnfino de Pentekosto, 31-a de majo. Ĝi ampleksos de la vendreda vespero ĝis la lunda tagmezo. Ni memorigas, ke diversaj lokoj ĝuas festotagon dum la Pentekosta Lundo.
La temo de la kongreso estos dediĉita al „Defioj de la 21-a jarcento”.
La kongresejo situiĝos en la Sanktejo Lluc [prononcu ljuk], en la insulo Majorko. Tiu sanktejo estas tre amata de la majorkanoj. La sanktejo Lluc proponas ĝuindan retpaĝon [www.lluc.net , en la lingvoj kataluna, angla, germana kaj hispana]. Tre bone farita. Vizitu ĝin. Valoras la penon !
Ni preparas la koncernan retpaĝon de la kongreso. Per ĝi vi povos aliĝi kaj konsulti la kompletajn informojn.

Fonto: Esperanto Cat

diumenge, 26 de gener de 2020

PSOE volas mankatenigi la ekzilitojn kontraŭ la liberigo de la enkarcerigitoj

La reformo de la hispana Punleĝaro povus mallongigi la kondamnon al unuj kaj, samtempe, certigi la sukceson de la aresto-eŭrordonoj kontraŭ la aliaj, adaptante la delikton pri sedicio al la eŭropaj postuloj


El president a l'exili, Carles Puigdemont, amb els consellers Lluís Puig, Clara Ponsatí, Toni Comín i Meritxell Serret

La Kunordigo-teamo de la Advokataro de Katalunio avertis ĉidimanĉe matene, ke la reformo de la hispana Punleĝaro povus faciligi la ekstradicion de la ekzilitaj katalunaj politikistoj kiuj, ĉimomente, troviĝas en Belgio kaj Skotlando. Laŭ asertas la Kunordigantoj pere de la sociaj retoj, malgraŭ ke oni informas pri la modifo de la delikto de sedicio kaj ribelo kvazaŭ ĝi estus "ĝentilaĵo" favora al la prizonuloj, la "vera celo" estas ke la deliktoj estu validigitaj de la punleĝaroj belga kaj skota, kaj tiel ankaŭ sub la eŭropaj postuloj. Tiel la hispana registaro senprobleme efektivigus la ekstradicion de la kataluna eksprezidento Puigdemont kaj lia eksministro, Toni Comín, kiu,same kiel Puigdemont, estas eŭrodeputito; la samo pri Clara Ponsatí, baldaŭ eŭrodeputito, kaj la aliaj eksministroj Meritxell Serret kaj Lluís Puig.

Advokatino de la Kunordigo-teamo, Olgo Amargant, klarigis al El Món ke, la averto estis publikigita sen aliro al la provizora redaktaĵo de la leĝomodifo sed kalkulante la antaŭajn precedencoj pri tordigo de la hispana justico kaj la "promeso" de la hispana prezidento, Pedro Sánchez, reporti Puigdemont-n al hispanio por enjuĝigi lin. Entute, la advokataro tre maltrankviliĝas. Dependante de la fina redakto de la reformo, ĝi povus multe favori la politikajn prizonulojn, kiuj elirus el la prizono, tiel kiel sugestis la deputito de En Comú Podem (katalunaj maldekstruloj), Jaume Asens en la TV-programo FAQs, ĉisabate nokte, aldonante ke ĝi malbonigus la situacion de la ekzilitoj.

Els encausats de l'1-O, al centre de la sala del Suprem amb Raül Romeva somrient

Opinie de Amargant, malgraŭ ke "en normala lando" la principo de retroapliko, se ĝi favorus la situacion de la prizonuloj, ĝi ne devus komplikigi tiun de la ekzilitoj. La agado de la hispana justico, aparte pri la persekutado de la sendependismo, igis la Kunordiganto-teamon averti ĉiujn, pro "respondeco" ke, se je politika nivelo oni volus senhelpigi la ekzilitojn favore al la enkarcerigitoj, tio povus okazi. En tia kazo, oni retirigus la nunajn eŭrordonojn kaj redaktus novajn, ellaboritaj laŭ la nova punleĝaro. Tio sufiĉus por certigi la ekstradicion. Tamen, la advokatino rediras ke ilia mesaĝo estas atentovoko antaŭ la anonco de la modifo de la delikto de sedicio kaj nepras atendi por koni la ekzaktajn detalojn kaj poste analizi kaj valorigi pli profunde.

Verkis: Aleix Salvans
Fonto: El Món

dimarts, 14 de gener de 2020

Elstaraj biografioj: Jordi Savall i Bernadet

Jordi Savall a Medalla Or Generalitat 2014 6946.jpg
Jordi Savall i Bernadet (Igualada, 1a de aŭgusto de 1941) estas kataluna muzikisto, specialiĝinta pri gambovjolo, dirigento de orkestro kaj muzikologia esploristo pri antikva muziko. Li agadis ankaŭ en la kampo de komponado. Li estas unu el la plej rekonataj specialistoj pri antikva muziko en la mondo kaj pioniro en la reakiro de sonoj de Renesanco kaj Baroko. Savall registris pli ol 200 albumojn, kreis muzicon por kino kaj ĉiujare li prezentas pli ol 150 koncertojn danke al zorgema planado de siaj projektoj.
Li iam edziĝis al la sopranuilino Montserrat Figueres kaj poste al la filozofino Maria Bartels. Li fondis, kune kun Montserrat Figueras, la muzikgrupon Hespèrion XXI (1974), La Capella Reial de Catalunya (1987) kaj Le Concert des Nations (1989), kun kiuj li sindediĉis al esplorado kaj kreado de novaj projektoj, jen muzikaj jen kulturaj. Savall situas inter la ĉefaj rolantoj en la revalorigo de la historia muziko.
Dum kvindek jaroj li sindediĉis  al la titana entrepreno reakiri la muzikan heredaĵon de dekoj da kulturoj kaj epokoj. Survoje li fariĝis senlaca laboranto por la paco inter la popoloj. Li gajnis multnombrajn premiojn en Francio, Svislando, Germanio kaj Hispanio. kiel la Midem Awards, la International Classical Music Awards kaj la Grammy Award. Pro tiu motivo, en 2008 li estis nomumita "Ambasadoro de Eŭropa Unio por la Interkultura Dialogo". Same li kiel Montserrat Figueres, estis nomumitaj en 2009 "Artistoj por la Paco" ene de la programo "Ambasadoroj de bonvolo" de UNESCO.

Pliaj biografiaj informoj troveblas en Vikipedio en pluraj lingvoj

.

dilluns, 13 de gener de 2020

Libération avertas pri la ebla milito inter juĝistoj en Eŭropo pro la kazo Junqueras

La ĵurnalisto specialiĝinta pri eŭropa politiko, Jean Quatremer, avertas pri la sekvoj el tio, ke la hispana Supera Kortumo malobeu la Eŭropan Tribunalon

La hispana Supera Kortumo malebligis ke la prezidento de ERC (Kataluna Respublika Maldekstro), Oriol Junqueras (eksvicprezidento de Katalunio), ĉeestu en la hodiaŭa sesio de la Eŭropa Parlamento, retenante lin en la prizono Lledoners. Tiu ĉi decido, laŭ legeblas en Libération redaktite de Jean Quatremer, ĵurnalisto specialiĝinta pri eŭropa politiko, povus esti la fajrero kiu startigos "militon de juĝistoj" neniam ajn antaŭe okazinta en la eŭropa historio, pro la malsama kriterio inter la hispana kortumo kaj la kortumo de EU.

La artikolo de Quatremer klarigas ke, la argumento de la hispana kortumo por senpostenigi Junqueras-n estas tiu: ĉar la juĝado de la implikitoj en la kataluna procezo komencis antaŭ la okazigo de la eŭropaj elektadoj, li ne povis havi imunecon. Sed la ĵurnalisto rimarkigas ke, tiu argumento jam estis malvalidigita de la eŭropaj juĝistoj en sia verdikto. Krom tio, Quatremer memorigas pri la letero de la hispana juĝisto Manuel Marchena al la Eŭropa Kortumo en kiu li asertis ke li akceptos la verdikton de la eŭropa tribunalo, sendepende de la fakto ke  Junqueras estis kondamnita.

"Eĉ pli malbone - daŭrigas Quatremer - la juĝisto komisiita enketi la sendependismajn gvidantojn, Pablo Llarena, ĵus anoncis ke li ne respektos la parlamentan imunecon de Puigdemont kaj Comín okaze ke ili revenu en Hispanion, kio estas, fakte, rekta malplenumo de la devontigoj akceptitaj de Hispanio rilate al Eŭropo. Tio klarigas kial la hispana Supera Kortumo petis "suplicatorio"-n (peto de eksterordinara permeso por juĝi) al la Eŭropa Parlamento, tiel ke ĝi nuligu la imunecon kaj validigu arestan eŭro-ordonon.

Tiel kiel informas Quatremer, "tiu juĝista obstino devigos la komunumajn instituciojn interesiĝi definitive pri la kataluna afero" kaj li avertas ke, la voĉdonado por nuligi la imunecon de Puigdemont kaj Comín tute ne estas gajnita, ĉar multaj eŭropaj deputitoj jam deklaris sin kontraŭaj. Krom tio, ĝi fokusigas sur la rolo de la Europa Komisiono, kiu zorgas pri la respekto de la eŭropa juro fare de la ŝtatmembroj. "Ĝi devos decidi ĉu Hispanio respektis la eŭropan juron aŭ ne kaj, se ĝi konsideros ke ne, ĝi komencos proceduron pro malobservo. Se tio ne okazos, Junqueras povos mem turniĝi al la Eŭropa Kortumo kaj al la Kortumo pri Homaj Rajtoj", li diras. La zelotecon de la hispanaj juĝistoj riskas provoki militon inter juĝistoj, senprecedencan en la historio de Eŭropo.

Fonto: Vilaweb



dissabte, 11 de gener de 2020

Pendigita bildafiŝo kontraŭ la hispana reĝo en urbo Vic

Sub la reĝo-bildo de Filipo la 6a, kiu videblas kapmalsupren, oni povas legi la frapfrazon "Ni ne havas reĝon"

Vic vekiĝis ĉisabate matene kun sesmetrojn-longa afiŝo ĉe la centro de Plaça Major (ĉefplaco), koincide kun la semajnfino kaj la komenco de la periodo de rabatoj. La bildo en la afiŝo estas portreto de la reĝo Filipo la 6a, kiu videblas inversita kaj kun la frapfrazo "Ni ne havas reĝon".
La afero okazis frumatene, memsabate, kiam ne identigita grupo pendigis la afiŝon ĉe grukolumno situanta en la placo. Fakte, jam de kelkaj tagoj, ĉe la bazo de la gruo, legeblas grafitskribaĵo kiu tekstas: "Ĉu ni nomu ĝin diktaturo jam?"

dilluns, 6 de gener de 2020

Kelkaj novaĵoj, mallonge

Junqueras

La Eŭropa Parlamento malaŭtoritatigas la hispanan prielektad-tribunalon kaj rekonas Oriol Junqueras (kat. eksvicprezidento, en prizono) kiel eŭrodeputiton



Puigdemon kaj Comín (kat. eksprezidento kaj kat. eksministro, ambaŭ en ekzilo) ricevas la rajtigilojn de eŭrodeputitoj



Urbestroj kaj deputitoj de Norda Katalunio solidariĝas kun la kat. prezidento Quim Torra, kiun la hispana prielektad-tribunalo pretendas elpostenigi.



La ĉefo de la hispana armeo en Katalunio diras ke ĉiuj administrejoj estas submetitaj al la Hispana Konstitucio. Laŭ li, Fernando Aznar Ladrón de Guevara (Zaragoza, 1958) la Hispana Konstitucio baziĝas sur la nedisolvebla unueco de Hispanio.

Fonto: Vilaweb